Het ‘Onze Vader’ (1): Inleiding

  • Onze Vader,
  • Die in de hemelen zijt!
  • Uw Naam worde geheiligd.
  • Uw Koninkrijk kome.
  • Uw wil geschiede, gelijk in de hemel, alzo ook op de aarde.
  • Geef ons heden ons dagelijks brood.
  • En vergeef ons onze schulden, gelijk ook wij vergeven onze schuldenaren.
  • En leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van de boze;
  • Want Uw is het Koninkrijk, en de kracht, en de heerlijkheid, in der eeuwigheid. Amen.

Het Onze Vader

Inleiding:

De kleine tamieion

De Here Jezus heeft aan Zijn discipelen vaak de raad gegeven: Ga in uw tamieion – dat is in de kleine kamer die van binnen gesloten kan worden, de enige plaats in het Oosterse huis waar u God kunt zoeken zonder door iets of iemand gestoord te worden – ga in uw binnenkamer. U behoeft er niet op te rekenen, dat u ooit licht en kracht in God zult vinden, als u dit bevel van Jezus negeert. God wordt een kracht in ons leven, als we Hem plaats en tijd geven. Maar wie Jezus’ raad – en deze raad is een bevel, een levenswet – opvolgt, die zal verrassende ervaringen opdoen. Hij zal tot de ontdekking komen, dat die uren, doorgebracht in de kleine tamieion de mooiste èn de moeilijkste uren van zijn leven worden. Nooit is een mens zo rijk en zo gelukkig dan wanneer hij bidt. Maar ook voelt een mens zich nooit zo rampzalig en zo verwerpelijk, dan juist wanneer hij tot God komt. Als we bidden komen we vaak zeer dicht bij de hemel. We wisten niet, dat er zo diepe vrede en zo rijk geluk in de ziel kon komen. Als we bij God zijn, worden soms op eenmaal alle angst en schaamte, alle schuldgevoel en zorg van ons weggenomen. We wisten tevoren niet, dat God zo vriendelijk, zo goed, zo wijs was. In de kleine tamieion gingen de geheimen daarvan voor ons open.
Nog eens: Wie bidt, is vaak dicht bij de hemel. Maar ook dat andere is waar: De ogenblikken van gebed zijn vaak de moeilijkste. Wat kunnen we het benauwd hebben, als we met God alleen in die binnenkamer zijn. Wat kan het dan donker worden. We kunnen dan niet meer weg. Nergens meer heen. We kunnen ons zelf niet meer ontvluchten. We kunnen onze mislukkingen, onze zonden niet meer ontvluchten. We kunnen God niet ontvluchten. We voelen dan iets van de waarheid van het woord, dat het vreselijk is te vallen in de handen van de levende God. Dan zien we pas wat zonde is. Met verschrikking valt het, in Gods tegenwoordigheid, ons op het geweten; hoe is het mogelijk, dat ik zo dwaas, zo ontrouw, zo brutaal, zo leugenachtig kon zijn. Wat wordt het ons bang te moede als we alleen zijn met ons zelf en we God maar niet kunnen vinden. Als alleen maar Zijn veroordeling zich uitspreekt in ons geweten. Dan grenst de tamieion aan de hel.
De kleine tamieion is Gods werkplaats. Daar bewerkt Hij ons. Hij breekt dan aan ons en schaaft aan ons en slijpt ons. Hij kneedt ons naar Zijn wil en vormt ons naar Zijn plan. Laat ik het met Bijbelse woorden mogen zeggen: Onze ‘oude mens’ wordt daar afgebroken en gedood en onze ‘nieuwe mens’[1] komt daar tot leven en bloei. En – God gebruikt de brokstukken van onze oude mens om de nieuwe mens op te bouwen.

Gaat bidden vanzelf?

Bidden is een door en door natuurlijk en daarom zeer eenvoudig iets. Dat komt zo maar vanzelf, uit de ziel, op. En bidden is het allermoeilijkste waartoe een mens kan komen.
Het is het meest eenvoudige. Elk kind kan bidden, eenvoudig, natuurlijk, eerbiedig, hartelijk – vertrouwend bidden. In hetzelfde ogenblik dat een kind van God geboren wordt, wordt een bidder geboren. Bidden is voor een kind van God even natuurlijk en noodzakelijk als ademen voor het lichaam.
Maar bidden is ook uitermate moeilijk. Een mens moet het zijn hele leven blijven leren en blijft er dan nog een stumper in. Bidden moge dan naar de nieuwe natuur zijn van het kind van God, het is geheel tegen zijn oude natuur in. Alleen reeds de houding van het gebed drukt uit dat er met een mens heel wat moet zijn gebeurd eer hij tot bidden kwam. Wie knielt er nu graag? Wie vouwt zijn handen nu vrijwillig als een smekeling? Wie wil er zijn ogen sluiten voor al wat de wereld aan schoons en verlokkends bieden kan? Bidden is moeilijk. Het vraagt de overgave van de hele mens. Het vraagt inderdaad: Gevouwen handen, gebogen knieën, gesloten ogen.
Hoe vaak is het me niet in die kleine tamieion overkomen, dat mijn ziel leeg was, mijn mond gesnoerd, mijn hart kil, God ver weg. Geen woord van echt bidden komt er dan naar buiten. U kunt uzelf persen, inspannen, het helpt allemaal niets. Tot u eindelijk gebeds-onmachtig bidden gaat: “Heer, leer mij bidden. O, leer mij, arme dwaas, hoe dat ik bidden moet”. Jezus discipelen hebben die onmacht-tot-bidden ook gekend. En toen zij eens op een goede dag er ongewild en ongedacht getuige van waren dat Jezus bad en zij Hem gedurende Zijn gebed gadesloegen, zeiden ze bij zichzelf: Dàt is bidden, echt, levend, gelovig, overwinnend bidden. Zó kunnen wij niet bidden. Alle ander bidden is die naam niet waard. Daarom vroegen ze toen: “Heer, leer ons bidden”[2]. Als antwoord op die vraag gaf Jezus toen het gebed, dat onder christenen bekend staat als: “Het Onze Vader”[3].

De grote martelaar

Dit “Onze Vader” is het gemakkelijkste gebed, dat er bestaat. Er zullen er heel wat zijn, die van het christelijk geloof niet al teveel weten, maar die toch het “Onze Vader” wel uit het hoofd kunnen opzeggen. Hoe vaak grijpen we niet, als we zelf niet weten wat we bidden zullen, maar naar het “Onze Vader”, en zeggen dat dan op.
Ja, maar er is een groot verschil tussen deze twee: Het “Onze Vader” uit het hoofd opzeggen, en het “Onze Vader” met het hart bidden.
Het “Onze Vader” is de grote martelaar van de kerkgeschiedenis. Wat is het mishandeld, dat volmaakte, heilige gebed, dat Gods-geschenk van Jezus! Het is afgeraffeld, opgedreund, gedachteloos, haastig afgedraaid. Juist omdat het het gemakkelijkste van alle gebeden leek. Maar als u het met het hart gaat bidden, als u in geest en in waarheid wilt bidden, dan zult u merken, dat er geen gebed is, dat geestelijk zoveel vraagt als dit. Het vraagt niet minder dan uw radicale bekering, dan uw algehele overgave aan God. Dit gebed – als u het met uw ziel bidt – maakt u tot een kruisdragende discipel van Jezus, tot een echt kind van God.
Wilt u bidden leren?[4] Bid dan het “Onze Vader” en bid het vaak. Wilt u het “Onze Vader” leren bidden? Laat ik u dan een raad mogen geven. Neem er dan royaal de tijd voor. Neem er eens rustig een vol uur voor. Ga met dit gebed eens in de kleine tamieion. Spreek het dan woord voor woord in Gods tegenwoordigheid uit. Weeg elk woord af in uw ziel. Laat elke bede als een zaad vallen in uw ziel. Denk iedere bede rustig door. Ga na wat ieder van deze beden in uw leven betekent. Ik zelf heb, om het ”Onze Vader” te verstaan en het in geest en in waarheid te bidden, veel gehad aan een woord van Luther. Dit:
“Het gebeurt wel dikwijls, dat ik bij een onderdeel van het “Onze Vader” of bij één der gebeden in zulk een rijkdom van gedachten kom, dat ik alle andere gebeden maar rustig laat staan. En als er dan zulke rijke, goede gedachten komen, moet men de andere beden maar varen laten en die gedachten de ruimte geven, stil luisteren en vooral niet hinderen. Want dan predikt de Heilige Geest[5] Zelf. En één woord van Zijn preek is beter dan 1000 gebeden van ons. En zo heb ik dan ook in een gebed vaak meer geleerd dan ik met veel lezen en dichten had kunnen krijgen. En zoals ik hierboven bij het “Onze Vader” reeds heb opgemerkt, vermaan ik nog eens, voor het geval dat onder zulke gedachten de Heilige Geest mocht komen en beginnen te prediken met rijke, lichtgevende gedachten, geef Hem dan Zijn eer: Laat uw gedachten, die slechts eigen overdenkingen en meditaties zijn, varen. Wees stil en luister naar Hem, Die het beter kan dan u. Geef acht op wat Hij predikt, en schrijf het op. Dan zult u wonderen beleven”.

Twee vragen

Wij zullen wel ons hele leven nodig hebben om het “Onze Vader” een klein beetje te leren bidden. Maar dit hoeft u niet te verdrieten. Integendeel. De uren met het “Onze Vader” doorgebracht, worden bronnen van geluk.
Daarom nog eens: neem tijd voor het “Onze Vader”. Spreek het uit, woord voor woord. Laat ieder woord diep tot u doordringen. Neem geen afscheid van dat woord en van die bede, voor ze geheel weerklank hebben gevonden in uw ziel. Ga geen stap verder in het bidden van het “Onze Vader” voor u geheel begrepen en beaamd hebt, wat uw lippen prevelen. Zie en bewonder elke bede als een kostbare steen en neem geen tweede steen in uw handen voor u de eerste op haar waarde geschat en u toegeëigend hebt. Daarbij kan u het volgende van dienst zijn: Stel u zelf bij iedere bede deze twee vragen:
1.  KAN ik dit wel bidden?
2.  WIL ik dit wel bidden?
Als u die twee vragen uzelf eerlijk stelt, en hun consequenties doordenkt, dan zult u onvermoeide diepten in uzelf ontdekken. Rust dan niet, voor u deze twee vragen telkens volmondig met ja kunt beantwoorden. Dan zal het “Onze Vader” de koevoet worden, die al de brokken van zonden, die één waren geworden met de bodem van uw wezen, loswrikt. Het “Onze Vader” wordt dan een kracht Gods om u te bekeren en tot volledige overgave te brengen.

Is bidden niet overbodig?

Als u eens in uw Bijbel naleest, de plaats waar het “Onze Vader” staat, dan zult u zien, dat Jezus er déze woorden aan doet voorafgaan: “Want uw Vader weet, wat u van node hebt, eer u Hem bidt”[6].
Nu zal elk verstandig mens hieruit de conclusie trekken: Als God reeds weet wat ik nodig heb, dan behoef ik het Hem niet nog eens te zeggen. Met andere woorden: in dit 8ste vers, maakt Jezus het gebed van de verzen 9 tot en met 14 overbodig. Hij ontneemt er de grondslag aan. God weet toch reeds alles. Hij volvoert alles toch naar Zijn eigen plan; wat zal ik dan nog klagen of vragen?
Toch is deze conclusie onjuist.
Het tegendeel is waar. Door deze woorden van Jezus wordt juist alle bidden gedragen. Ze geven de ware rust aan het gebed. Ze leggen er de geloofsgrondslag voor. De innerlijke zekerheid: God weet alles, God ziet alles, God begrijpt alles, vormt de beschermende kas en geeft het goede klimaat, waarin de tere plant van mijn zwakke gebed alleen kan groeien. Alle gevoel van onzekerheid en onveiligheid is nu weggenomen.
Maar er is nog iets. Deze inleidende woorden van Jezus maken dit wel zeer duidelijk: God heeft ons bidden niet nodig. Wij behoeven Hem niets nieuws te vertellen; dat kàn ook niet. Wij behoeven Hem niet wakker te maken met ons gebed en wij behoeven Hem niet te overreden met ons smeken. Het is niet nodig God te winnen, in te lichten, aan te sporen. “Uw hemelse Vader weet wat u van node hebt eer u Hem bidt”.
Hij is ook veel gewilliger om te geven dan wij om te ontvangen. Hij is veel meer bereid ons Zijn hulp te geven dan wij om die te aanvaarden. Wij bidden dan ook niet omdat God het gebed nodig heeft, maar wij bidden omdat wij het gebed nodig hebben. Zoals mijn lichaam moet ademhalen, zo kan mijn ziel niet zonder gebed; ik kan niet leven zonder de reine lucht van Gods gemeenschap in te ademen.
Zoals het zieke kind telkens gezet wordt in het genezende licht van de zon, zo moet mijn ziel ook telkens komen in de nabijheid van mijn hemelse Vader, Die mijn ziekten kent en mijn zorgen verstaat.
Hij weet veel meer van mij af dan ik van mijzelf weet. Mijn nood en zorg liggen in de schoot van Zijn liefde-kennis veilig en geborgen. De woorden: “Hij weet al wat u van node hebt”, brengen de ziel in de juiste gelovige gesteldheid en doen als het ware vanzelf de eerste woorden uit het hart opwellen: “Onze Vader, Die in de hemelen zijt”.
Zult u nu, eer u het “Onze Vader” gaat bidden, uzelf eens rustig rekenschap geven van wat deze grote woorden: “Uw Vader weet wat u van node hebt, eer u Hem bidt” voor u betekenen?

Ds. J.H. Sillevis Smitt (1897-1975)[7]

  • NOOT A. Klein: Wordt vervolgd. Aan het eind (van 10 delen) komt er een PDF voor degenen die het artikel willen downloaden of printen.

********************************************************************

[1] Zie eventueel onze gratis studie LUKAS – Het Boek van de NIEUWE MENS in Christus van E. van den Worm. (noot AK)
[2] Zie Lukas 11:1b
[3] Zie Mattheüs 6:9-13 (en Lukas 11:2b-4)
[4] Zie eventueel onze gratis studie Leer Biddenvan CJH Theys. (noot AK)
[5] Zie eventueel onze gratis studie De natuurlijke mens en de Heilige Geestvan CJH Theys. (noot AK)
[6] Mattheüs 6:8
[7] KLIK HIER als u iets meer wilt weten over wijlen Ds. J.H. Sillevis Smitt. (noot AK)
Advertenties

Over De Eindtijdbode

Een 'roepende in de woestijn' die 'de bazuin blaast' om velen (via GRATIS Bijbelstudies) te tonen "de dingen die - volgens Gods plan - spoedig geschieden zullen". Volgens Openbaring 1 vers 1, 10 en 19.
Dit bericht werd geplaatst in Bidden/Gebed, Nuttige studie als 'basiskennis', Woord en Geest en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s