van Begin tot Einde… van Schepping tot Wederkomst (deel 9: Het KRUIS en het geheim)

Jesus, Lamb, Lion

Het kruis en het geheim

Welke zin heeft het (kruis)offer?

Als vervolg van ons voorafgaand betoog, zo mogen wij het allemaal als-vanzelfsprekend zien, volgt een nadere beschouwing van: “Het geheim van het kruis“. DE vraag welke in direct verband hiermee gesteld wordt is dan ook die, welke wij hierboven geplaatst hebben. De meesten onder het “kerkvolk” van onze tijd zijn er zich nauwelijks van bewust hoezeer de figuur van Jezus Christus “problematisch” is geworden onder een nu al meer dan een eeuw durend trommelvuur van menselijke (wetenschappelijke ?) kritiek. De kaarten liggen tegenwoordig zo: Zelfs vele theologen menen dat men omtrent Jezus Christus – of Jezus van Nazareth zoals zovelen Hem in dit licht willen zien – zo goed als niets weet; en dat alles wat wij in het Nieuwe Testament lezen slechts als beeldspraak dient te worden opgevat… De lichamelijke opstanding, de meeste wonderen, Zijn opwekkingen van doden, dòch òòk Zijn leer… alles wordt (laten wij het zo maar neerschrijven) in de storm van de twijfelachtige kritiek tot “legende” herleid!
Oòk de “God-is-dood-theorie” heeft hieraan meegewerkt en hiertoe aangezet. Zij is het product van de goddeloosheid der laatste dagen. En laten wij eerlijk zijn: deze zogeheten resultaten van het onderzoek “omtrent het leven van Jezus” vinden langzamerhand toch hun weg ook naar het bewustzijn van de nominale kerkganger – de gemiddelde gelovige. Natuurlijk is deze niet in staat om de volle omvang van al die opgeworpen kritiek te vatten. Des te sterker krijgt hij/zij de indruk dat de grondslagen (= de fundamenten) van ons Christelijk geloof aan het wankelen zijn gebracht. En wij behoeven ons dan ook niet te verwonderen als velen zich reeds afvragen: “Is ons wel de waarheid verteld?? Waarom nog samenkomen en een gemeente vormen, als zelfs de theologen zich al afvragen waaraan zij nog moeten geloven?? Zijn daarom hun preken zo saai, zo vervelend en zo oppervlakkig geworden, omdat de man op de kansel niet meer gelooft in de oorspronkelijke Boodschap van de Bijbel???”
Deze en nog vele andere vragen dringen zich op, nu wij in deze laatste dagen worden geconfronteerd met die eerder bedoelde resultaten. Wij hebben ook mensen ontmoet die helemaal geen vragen meer stellen, omdat zij allang het Christelijk geloof de rug hebben toegekeerd, en allang niet meer de noodzaak inzien om de aanspraken van het Christelijk geloof op DE Waarheid nog ernstig te nemen. Vele Christenen hebben de indruk dat men het moet zien te rooien met de wereld waarin wij leven en werken. Een makkelijke manier om van alles af te komen. Maar wie zich bezighoudt met literatuur ter zake doende, is zich allang bewust dat de Bijbelcritici (vooral) vanaf de 20ste eeuw beweren dat zij uit de Bijbel wel alles kunnen lichten wat (volgens hun onderzoek !) niet meer in onze tijd past. Het is in-en-in-treurig, maar waar.
Toen zij eenmaal hun mening lanceerden, begon meteen “de grote afbraak”. Is er nog wat overgebleven? Ja zeker, maar niet veel. Gods handelingen bijvoorbeeld, waarvan de Bijbel getuigt, worden van onwaarde beschouwd. Beweerd wordt dat, als men God wil verstaan, men er zich niet te veel over moet bekommeren “wat” God op deze aarde heeft gedaan, want de waarheid wordt nu eenmaal bepaald door het denken en niet door het handelen van God in de geschiedenis. Met andere woorden komt hun betoog hierop neer: de mens wil zèlf bepalen “wie” en “wat” God is. Hoe heel anders was dat in de eerste Christelijke Gemeente onder de “Vroege Regen” [1] – de eerste Pinkstergemeente [2] in de geschiedenis.
Die eerste Christenen stelden het zó: wat waarheid is kan geen mens verstandelijk gewaar worden, maar alleen in de ontmoeting met God; in wat Hij heeft gedaan en geschapen,… door de komst van Jezus Christus in de geschiedenis. Maar de “moderne” mens heeft hiermee geen genoegen genomen. Dit was en is hem te eenvoudig. Hij wil wat anders. Hij heeft de overlevering aangaande Jezus Christus op zijn ontleedtafel gelegd met alle gevolgen ervan. Op de ontleedtafel van de kritiek werden de synoptische Evangeliën gelegd, om te worden “geanalyseerd” tot in de kleinste details… In wezen werd er “gedokterd” aan ons geloof. Mogen wij allen dit zó zien en verstaan! En zódoende raakte men alle samenhang kwijt, met het treurige gevolg dat de waarheid werd “gedemonteerd”!!
Voorwaar (!) het is allemaal verbijsterend en bedroevend. Zódoende heeft het geloof plaats moeten maken voor “hypothesen”, “veronderstellingen”. Dit is nog maar het begin van het satanische plan. Waartoe de “aartsleugenaar en moordenaar vanaf de beginne” wil komen is: dat God en Zijn wereld uit elkaar gerukt worden,… dat God uit de wereld wordt weggedrongen! Maar, halleluja (!), God en Christus zijn niet te ontleden. God, Schepper van hemel en van aarde, heeft het allemaal heel anders verordineerd (= ingesteld, bepaald). Hij kwam in Christus en wij moe(s)ten niet anders doen dan Hem ontvangen. Hoe groot is het wonder van genade!! Genade is, God zij dank (!), géén erfgoed. Van alle kritiek en ontleedkunde naar volledige goddeloosheid is maar één stap!!
Het is wel heel duidelijk wat deze kritiek wil uitdrukken: wat zo’n 2000 jaar geleden plaats vond, zonder dat de wereld erdoor is veranderd, kan “mij” (vult u voor dit – mij – maar een naam in !) niet interesseren. En met deze uitspraak heeft “men” Gods KRUIS-STANDAARD omlaag gehaald – het kruis waardeloos gemaakt. Vergeten wordt, dat ons Christelijk geloof nauw betrokken is op deze wereld in al haar facetten: haar aanvang, haar heden, haar toekomst… Maar alles begon en begint bij dat wondervolle kruis. Het geloof in Christus opent ons oog voor DE weg die de wereld heeft te gaan. Daar is géén andere weg.
Over Christus en het kruis gesproken, het volgende… Hoe zijn de mensen in conflict met zichzelf. Kruisen zijn “in” vandaag de dag! Zowel vrouwen als mannen dragen ze in allerlei vormen. Ze dragen ze en gaan er mee om als “amuletten”, als mascottes. De dragers en de draagsters (jong en oud onder hen) staan niet stil bij de “achtergrond” van het kruis . Maar, òòk bij mensen die er iets meer bij nadenken, zelfs bij Christenen, wordt het kruis al gauw een “vernisje” dat slechts bruikbaar is bij bepaalde gelegenheden. Zó wordt het kruis ontkracht,… en de eigenlijke zin ervan gaat totaal verloren! Het wordt een sieraad op onze kerktorens, op muren en op graven.
Nu is het wel waar dat wij over “smaak” niet mogen twisten, maar wat treft de ware Christen aangaande het kruis, terwijl het voor die anderen niet bestaat?! Wel, het kruis is Gods teken VOOR DE WERELD. Het heeft geen esthetische betekenis. Als Christenen over het kruis spreken, hebben zij het over een hard en vooral pijnlijk onderwerp. De feitelijke betekenis van het kruis is geheel anders dan mensen denken. Wáár stond het kruis in die tijden van weleer? Even buiten Jeruzalem, op Golgotha’s heuveltop. Dáár voltrok zich het grootste drama van alle eeuwen: God WAS in Christus DE WERELD met Zichzelf VERZOENENDE” (zie 2 Korinthe 5:19), maar Hij STIERF OOK in Christus!
Om te beginnen was daar een Romeinse bezetting,… een corrupte rechtspraak… een opgehitste menigte van mensen,… een fanatieke en verblinde geestelijkheid,… en dan was daar ook nog één van de mensen, een van God verlaten mens: Jezus. De oude profeet getuigt: “…Hij had geen gedaante noch heerlijkheid; als wij Hem aanzagen, zo was er geen gestalte, dat wij Hem zouden begeerd hebben. Hij was veracht, en de onwaardigste onder de mensen, een Man van smarten, en verzocht in krankheid; en een iegelijk was als verbergende het aangezicht voor Hem; Hij was veracht, en wij hebben Hem niet geacht… Hij is om onze overtredingen verwond, om onze ongerechtigheden is Hij verbrijzeld; de straf, die ons de vrede aanbrengt, was op Hem, en door Zijn striemen is ons genezing geworden.” (zie Jesaja 53:2b-5)
En over deze mens was de meest wrede straf die de Romeinen kenden uitgesproken: dood door ophanging aan het kruis! Hoe zwaar Zijn ziele-strijd wel was en hoe ernstig Zijn gebed tot Zijn Vader in de hemel, zó, dat “Zijn zweet werd gelijk grote druppels bloed, die op de aarde afliepen” wordt ons verteld in het Evangelie naar Lukas (22:44-45 [3]). Als misdadiger gebrandmerkt, geslagen, bespuwd, gehoond, in de steek gelaten, stond Hij tegenover een muur van moordende haat en geweld, en leed Jezus echte, zeer menselijke smarten. Waarlijk, op Golgotha stierf toentertijd een onschuldige. Vermoord – een afschuwelijke dood!!
Hij stierf aan een “vloekhout”, want de Bijbel leert dat wie aan zo’n kruis werd gehangen vervloekt was (zie Galaten 3:13b). Dáár hing Hij tussen hemel en aarde! Voor Zijn discipelen was het kruis een teken van grenzeloze ontgoocheling; het eindstation van alle hoop en verwachting. Gróter schok had hen niet kunnen overkomen. Daarbij komt dan nog dat Jezus allesbehalve een misdadiger was. Verre van dat! De Bijbel vertelt ons heel andere dingen. Het staat zֶó geschreven en wij geloven het. Halleluja!! Jezus leefde zo geheel anders dan de mensen van Zijn en onze tijd. Woord en daad waren in volkomen evenwicht. Jezus leefde vanuit hetgeen Hij verkondigde: Hij had zelfs Zijn vijanden lief.
Het ging bij Jezus niet om: ‘HarD tegen harD’, maar om ‘HART tegen hard‘! Hij zei wat Hij deed en Hij deed wat Hij zei. Jezus kende géén “mooipraterij” zoals zovele Christenen heden ten dage. Zelfs voorgangers maken zich hieraan nog veelvuldig schuldig. Daarom kunnen zij het Woord der waarheid ook nooit recht snijden!! Wanneer het ernst werd, marchandeerde Hij niet. Hoe vele ambtsdragers en zij die leiding geven, struikelen hier!! Jezus hield Zich aan Zijn Woord tot in de dood toe; tot het moment dat Hij in de diepste betekenis van het woord ten onder ging aan Zijn mateloze liefde voor ù en voor mìj. Hij vergaf degenen die Hem aan dat kruis nagelden en bad voor Zijn moordenaars… (zie Lukas 23:34a).
Jezus’ liefde was er een zonder uitvluchten en/of achterdeurtjes; een geloofwaardige liefde. Glorie voor Hem! Waarom werd nu juist déze Jezus DE Persoon in Wie wij geloofd hebben? En dat na zo’n 2000 jaar! Was Hij méér dan alleen maar mens?? Wat Hij tijdens Zijn leven en sterven sprak en deed, was méér dan trouw zijn en blijven aan bepaalde principes. Jezus handelde niet namens Zichzelf, maar Hij beschouwde Zichzelf als “dienstknecht”, en werd de mensen gelijk. Hij was géén “lastgever”, maar “lastdrager”. Nochtans was het Hem geen roof om aan God gelijk te zijn: “Maar (Jezus) heeft Zichzelf vernietigd, de gestalte van een dienstknecht aangenomen hebbende, en is de mensen gelijk geworden”, “Die in de gestalte van Gods zijnde, geen roof geacht heeft (HSV: het niet als roof beschouwd heeft) God even gelijk te zijn” (Filippenzen 2:7+6). Geprezen zij Zijn Naam!!
Dat Gods Geest ons allen moge doen verstaan dat Jezus Christus het altijd heeft gehad over een diepe “verbintenis”. In welk opzicht? Jezus zei van Zichzelf dat God (de Vader) met Hem was (de verbintenis), en dat Hij Zijn leringen, Zijn machtige beloften aan de armen en verdrukten gaf met een volmacht die de Vader Hem had verleend (Zijn zending). “Jezus Christus was en is HERE, tot heerlijkheid van God de Vader” (zie Filippenzen 2:11b). Hij alléén kon zeggen: “Wie Mij ziet, aanschouwt de Vader”. Hij WAS en IS DE Zoon!
Voor ons mensen, over het algemeen, een erg moeilijk te doorgronden uitdrukking. Wij worden en zijn ons bewust van de betrekkelijkheid van ons bevattingsvermogen. Deze uitdrukking is een zeer diepe. Het betekent dat als Jezus vertoornd was over de eigengerechtigheid van de wetgeleerden, God Zèlf in dat geval werkzaam was in deze toorn van Jezus. Maar dan heeft niet alleen Jezus getreurd over de liefdeloosheid van de mensen van Zijn tijd, maar òòk dan weer God Zelf!! Ja, het gaat nog om méér en nog verder… Want, dan zou Jezus niet alleen hebben ervaren wat het zeggen wil “mens te zijn” en te moeten lijden, maar òòk God Zelf moet het meebeleefd hebben, want “God was in Christus“.
Maar dan gaat het ook niet meer om een “God in de hemel, hóóg boven alles en allen verheven”, maar om een God Die Zich aan de kant van de mensen heeft opgesteld. En dan heeft God de liefdevolle overgave van Jezus Zèlf meebeleefd, en Zich alles gelegen hebben laten liggen aan déze wonderlijke liefde tot de mensen: de eenzaamheid en de strijd van de Zoon Jezus! Laten wij dit nooit vergeten: voor de Zoon was het ontstellend om de beker leeg te drinken (waarin de zonden van een héle wereld…); voor de Vader was het even ontstellend om die beker aan te reiken!! Amen.
Jezus, Die de mensen liefhad, werd… een prooi van intense haat. Hij, “Zoon des mensen en Zoon van God”, Die ook in opdracht van God optrad, werd omgebracht door degenen voor wie Hij gekomen was. Treurig, maar waar. En als déze Jezus aan de kant van God staat, is Zijn kruisiging uitdrukking van de “zèlfverheerlijking” van de mens en tegelijkertijd een oorlogsverklaring aan God! Hier hebben wij die onweerlegbare waarheid: Jezus aan Gods zijde, maar TEGELIJKERTIJD AAN DE KANT VAN DE MENSEN voor Wie Hij is gestorven. “Dat gevoelen zij in ù, hetwelk ook in Christus Jezus was.” (Filippenzen 2:5)
Wanneer dus Jezus aan het kruis zelfs voor hén bidt die Hem hebben laten lijden, en voor hén die – als je reinste fanatici – “Kruisigt Hem!” hebben geschreeuwd, wordt Zijn kruis tot een TEKEN dat de ontstane vervreemding overbruggen èn de verbroken gemeenschap herstellen wil. Dàn is het kruis van Jezus een teken van verzoening tussen God en mensen. Jezus Zelf is onze VERZOENING. Halleluja! Amen.

  • Romeinen 3:25, (Christus Jezus) Welken God voorgesteld heeft tot een verzoening, door het geloof in Zijn bloed, tot een betoning van Zijn rechtvaardigheid, door de vergeving der zonden, die te voren geschied zijn onder de verdraagzaamheid Gods.”
  • 1 Johannes 2:2, “En Hij is een verzoening voor onze zonden; en niet alleen voor de onze, maar ook voor de zonden der gehele wereld.”
  • 1 Johannes 4:10, “Hierin is de liefde, niet dat wij God liefgehad hebben, maar dat Hij ons lief heeft gehad, en Zijn Zoon gezonden heeft tot een verzoening voor onze zonden.”

In die totale verlatenheid (zie Markus 15:34 [4]) riep Jezus niet: “God is dood!” zoals zo vele levenden dit in onze tijd doen, maar bleef Hij met God rekening houden. Wij vragen ons af: “Wie kan machtelozer en verlatener, dòch tegelijkertijd ook méér getroost geweest zijn dan deze stervende Jezus?! Bij overdenking komen wij tot déze conclusie: Slechts wie, net als Hij, de diepste verlatenheid heeft leren kennen, kan òòk bevrijdend verlossen op een wijze die geloofwaardig is.
Daarom geloven en belijden wij dat Jezus door die diepste diepten is heengegaan. En als dàt zo is (en HET IS ZO) dat God in déze Jezus was, dán kàn Hij òòk begrijpend, helpend, ondersteunend en verlossend in al ons menselijk lijden aanwezig zijn. Glorie voor Hem! Toen de discipelen veel later (dat is: nà Jezus’ opstanding) dan ook begrepen hadden wat er voor hen en voor een hele wereld was gebeurd, werden ze zelf actief. Zij voelden zich toentertijd gedrongen de liefde die zij zelf hadden ervaren, op hun beurt aan anderen te laten merken (door te geven); ook al werden zij door die houding zèlf in het nauw gedreven. Het Boek der Handelingen verhaalt uitvoerig hiervan.
Zó zal het ons ook vergaan, zodra wij gaan inzien en tot de overtuiging komen hoeveel wij voor God betekenen, en hoe kostbaar onze verloste levens in Zijn ogen wel zijn. Als onze goede en barmhartige God omwille van onze vervreemding en vanwege Zijn zoekende liefde zoveel over Zich heen heeft laten gaan, kunnen wij daar niet maar met een al dan niet waarderend knikje kennis van nemen. Neen; dàn verwacht God wel iets méér van ons. Dàn kunnen wij niet beter doen, dan ons òòk toeleggen op actief worden en liefhebben (zoals de Heilige Geest dat in ons kan werken [5]), om zódoende op gelijke wijze als Jezus de satanische kring van de haat te doorbreken.
Wat wij daarmee zullen bereiken? Allereerst zullen wij dan alle eigen lijden, verdrukking en vervolging, niet alleen aanvaarden, doch met vreugde begroeten. Want (en dit is de waarheid !) de liefde van en tot de gekruisigde Jezus maakt ons van onszelf vrij – wij zijn dan in staat (Gods Geest bekwaamt ons daartoe) meer aan anderen te denken dan aan onszelf. Niet alleen zullen wij droevig gestemd zijn en treurig om de nood van anderen,… wij zullen ook trachten (met al de kracht die in ons werkt) om op onbaatzuchtige wijze hun nood te lenigen. Het gaat heus niet alleen om een gevoel van solidariteit!
Solidariteit betekent gemeenschap hebben, betekent fellowship in de juiste betekenis; ja méér, betekent in wezen inzet en concrete opdracht in de Naam van Jezus! Wij zijn er heus niet mee klaar, wanneer wij het kwaad alleen maar weten te interpreteren. Daar moet verlossing zijn – groot en machtig. Hieraan is de grootste behoefte. En wij, Christenen, moeten ons inzetten, zó, dat de Heilige Geest ons kan gaan gebruiken als Zijn instrumenten [6], om van dat kwaad te verlossen. Wij kunnen het ook zó proclameren: CREATIVITEIT is NOODZAKELIJK – ZELFOPOFFERING is EEN VOORWAARDE! Jezus Zelf leert: “Zo wie achter Mij wil komen, die verloochene zichzelf, en neme zijn kruis op, en volge Mij.” (Markus 8:34b)
Hoe gedroegen onze eerste Christenbroeders en -zusters zich? In al hun zwakte hebben zij kracht geput uit het kruis van hun Heiland en Heer. Te midden van al de ellende van hun verdrukking en vervolging, lieten zij zich bemoedigen en motiveren door het kruis van Jezus Christus. Ja, zij gingen zelfs zó ver dat zij de kracht van het kruis voor zich opeisten, waardoor zij zó – over eigen angsten en nood heen – de benauwdheid van de naaste niet konden vergeten,… om zó in de liefde van God de naaste tegemoet te kunnen komen. Zó alleen konden zij zich met het lijden identificeren en de verdrukte een warm meevoelend hart toedragen. Niet in eigen kracht, maar in de krachtdadige werking van Gods Geest!
Hoe raken wij, als hedendaagse Christenen, betrokken bij het kruis van de Here Jezus Christus? Eer wij een positief antwoord geven op deze indringende vraag, dienen wij goed te beseffen dat het hier niet gaat om een “leerstuk” of een “dogma” dat eerst moet worden beaamd. Het gaat om een menselijke situatie, waarin alleen Jezus ons helpen kan. Diepere diepten dan Hij heeft gekend zijn er niet. Wie zelf heeft verkeerd in uitzichtloze situaties, heeft de mogelijkheid de diepe menselijkheid van Jezus zelf te beléven; Zijn solidariteit tot het einde toe te bewaren, om die dan ook na te volgen! Wie zelf ervaring heeft opgedaan van het absoluut niet meer weten-welke-kant-men-op-moet, zal “iets” gewaar kunnen worden van dat plaatsvervangend lijden van Jezus Christus.
Eén ding hebben ook wij moeten leren in onze meer dan 50-jarige loopbaan: niemand wordt een Christen door een lijst van dogmatische leefregels en nog méér artikelen te ondertekenen„ en/óf doordat men een zogenaamd verheffend “gevoel” (wat dat dan ook mag zijn) bij zichzelf kan oproepen, zoals dat heden ten dage gebeurt in sommige Pinkster-groeperingen [7], waar men typen, schaduwbeelden en symbolen zó verheft en zó voorstelt, dat déze gevoelens oproepen en dermate bekoren, waardoor DE KERN, HET KARDINALE, vervaagd en zelfs niet meer wordt gezien! In de kruisiging van Jezus worden alle menselijke “godsvoorstellingen” totaal doorbroken, en alle religieuze inspanningen (hoe goed bedoeld overigens) tenietgedaan.
Voor iedere Christen begint bij het kruis de verandering, de hoop, de verwachting; ja, een heel nieuw “levensperspectief”. [8] In ons zo korte leven gaat het immers niet om wat wij zijn en/of doen, maar het gaat om de erkenning dat wij zondaars zijn die geen uitweg zien uit het stinkende moeras van een bankroet leven. Het gaat om onze erkenning dat wij hulpeloos zijn en God nodig hebben. Juist omdat het kruis een streep haalt door alle menselijke berekeningen en voorstellingen van God, betekent het ook de ommekeer van en voor allen die nog moeite hebben met geloven. De dood van Jezus betekent niet het einde, want juist dàn begint er iets dat al onze bevindingen in een heel ander licht plaatst…
God begon toentertijd namelijk met iets verrassend nieuws,… met een nieuw tijdperk,… een nieuw perspectief. Pasen moest komen, en Pasen maakt alles anders. [9] Dàn is de kruisiging van Jezus niet alleen het lichtend teken van een verleden tijd, maar heeft tevens directe betekenis voor het HEDEN en de TOEKOMST! De apostel Paulus heeft één en ander zo duidelijk naar voren gebracht in zijn betoog in 1 Korinthe 1:18-25. Geïnspireerd door de Heilige Geest heeft de apostel (Paulus) sterk de nadruk gelegd op het feit dat alle eigen religieuze voorstellingen de mist ingaan. Want, het gaat niet om wat wij, mensen, ons voorstellen. Het gaat namelijk om de genade Gods; om wat “van buitenaf” komt. Het TROOSTVOLLE karakter van de boodschap van het kruis voor alle tijden is hier:
“Want het Woord des kruises is wel degenen, die verloren gaan, dwaasheid; maar ons, die behouden worden, is het een KRACHT Gods; want er is geschreven: Ik zal de wijsheid der wijzen doen vergaan, en het verstand der verstandigen zal Ik te niet maken. Wáár is de wijze? Wáár is de Schriftgeleerde? Wáár is de onderzoeker van deze eeuw? Heeft God de wijsheid van deze wereld niet dwaas gemaakt? Want nademaal (HSV: omdat), in de wijsheid Gods, de wereld God niet heeft gekend door de wijsheid, zo heeft het God behaagd, door de dwaasheid van de prediking, zalig te maken, die geloven; Overmits de Joden een TEKEN begeren, en de Grieken WIJSHEID zoeken; dòch wij prediken Christus, de Gekruisigde, de Joden wel een ergernis, en de Grieken een dwaasheid; Maar hun, DIE GEROEPEN ZIJN, beiden Joden en Grieken, prediken wij Christus, de KRACHT Gods en de WIJSHEID Gods. Want HET DWAZE Gods IS WIJZER dan de mensen; en HET ZWAKKE Gods IS STERKER dan de mensen” (1 Korinthe 1:18-25). Halleluja! Amen.

CJH Theys

NOOT
Alle in deze uitgave genoteerde Schriftuur is uit de Statenvertaling.

Overname uit deze brochure is toegestaan, mits met bronvermelding!

EINDE deel 9

Wordt vervolgd

***********************************************************************************

[1] Vroege Regen = Het beeld van de UITSTORTING van de Heilige Geest tijdens het Pinksterfeest, in de begintijd van de Gemeente, zoals vermeld in Handelingen 2:1-4. (noot AK)
[2] Pinkstergemeente = Die Gemeente(n) waar de Pinksterboodschap en de Pinksterervaring – dus: de boodschap over en de ervaring van de uitstorting van en/of de vervulling met de Heilige Geest – gepredikt en ervaren wordt. (noot AK)
[3] Lukas 22:44-45, “En in zware strijd zijnde, bad Hij te ernstiger. En Zijn zweet werd gelijk grote druppels bloed, die op de aarde afliepen. En als Hij van het gebed opgestaan was, kwam Hij tot Zijn discipelen, en vond hen slapende van droefheid.”
[4] Markus 15:34, “En ter negende ure, riep Jezus met een grote stem, zeggende: ELOI, ELOI, LAMMA SABACHTANI, hetwelk is, overgezet zijnde: Mijn God, Mijn God! Waarom hebt Gij Mij verlaten?”
[5] Zie eventueel onze GRATIS studie De natuurlijke mens en de Heilige Geest van CJH Theys. (noot AK)
[6] Zie eventueel onze GRATIS studie De Gever en Zijn Gaven van CJH Theys. (noot AK)
[7] Pinkster-groeperingen = De schrijver spreekt in deze studie vooral (als waarschuwing) tot de “eigen parochie”. Maar de inhoud van deze studie zal ongetwijfeld ook voor andere Gemeenten en/of christelijke groeperingen (kunnen) gelden. (noot AK)
[8] Zie eventueel het artikel Het kruis, de enige bron van genade en krachtvan Derek Prince. (noot AK)
[9] Zie eventueel onze GRATIS en Diverse overdenkingen / studies bij Pasen”. (noot AK)

**************************************************************

.

van Begin tot Einde… van Schepping tot Wederkomst


Deel 1: Verborgen hoop – Opmerkelijke vrees
Deel 2: Het uitgangspunt
Deel 3: ’s Mensen ontrouw – Gods trouw
Deel 4: Omweg en toch DE WEG…
Deel 5: Licht over de gehele schepping
Deel 6: Als God verder spreekt…
Deel 7: De schepping van de mens
Deel 8: Jezus Christus redt ons van het verderf

.

Over De Eindtijdbode

Een 'roepende in de woestijn' die 'de bazuin blaast' om velen (via GRATIS Bijbelstudies) te tonen "de dingen die - volgens Gods plan - spoedig geschieden zullen". Volgens Openbaring 1 vers 1, 10 en 19.
Dit bericht werd geplaatst in Bijbelstudie, Boek/studiebespreking, Nuttige studie als 'basiskennis', Studie van CJH Theys en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s